Pashokje

Als het op het kopen van kleding aankomt dan ben ik een doelmatige shopper. Uiteraard ben ik geen uitzondering op de regel: Een vrouw kan immers nooit genoeg kleding hebben. En dan heb ik het nog niet eens over schoenen. Ondanks mijn voorliefde voor kleding, shop ik toch het liefst doelmatig en bij voorkeur alleen. Ik heb mijn favoriete winkelketens. De rest is bijzaak.
De makkelijkste (lees snelste) route van de ene naar de andere favoriete winkel in de stad is mij geheel bekend. Tenslotte wil je geen kostbare tijd verspillen tijdens het shoppen.  

Koopavond
Zo was het tijdens de koopavond dat ik, voorafgaande aan een afspraak met een vriendin, de route door de stad zo uitstippelde dat ik toevallig -heel toevallig- langs de H&M liep.
De H&M negeren zou in dit geval een beetje lullig zijn, daar dit toch echt een van mijn favoriete winkels betreft. Eenmaal binnen bleek een tweetal truien de moeite van het passen waard. Ik dook het eerste de beste pashokje in. Het dikke, fluwelen gordijn achter mij sluitend, omhoogkijkend naar de altijd flatteuze tl verlichting.

Pashokje
De eerste trui die ik aantrok werd -evenals mijn buik, billen, haar en make-up, want dat doen alle vrouwen- uitgebreid door mijzelf gekeurd in de grote passpiegel toen mijn aandacht werd getrokken door twee dames in het pashokje tegenover mij. Vriendin 1 was diverse kledingstukken aan het passen. Vriendin 2 zat op een stoel voor het pashokje. Afgaande van het stemgeluid en een blik door de speet van het never nooit geheel sluitende fluwelen gordijn van mijn eigen pashokje, schatte ik beide dames achterin de twintig.

Spijkerbroek
Nu word ik zelf met regelmaat door vriendinnen gevraagd om een eerlijk advies als ze een nieuw kledingstuk aanpassen. Staat het kledingstuk mooi dan zeg ik dat. Ook wanneer een kledingstuk echter meer de vorm dreigt aan te nemen van een vuilniszak, dan zeg ik dat. Op een subtiele (Desiree) manier natuurlijk.  Vriendin 2 had in dit geval de adviserende rol. Ik had geen beeld, wel geluid. Mijn zintuigen stonden op scherp.

Vriendin 2: ‘Die hoge spijkerbroek kan je wel hebben.’ Vriendin 1: ‘O ja? Dank je, ik wist niet of dit iets voor mij zou zijn in verband met het hoge model.’ Vriendin 2 resoluut:
‘Het voordeel van deze hoge spijkerbroek is dat alle vetrollen op je buik nu netjes weggewerkt zijn.’ Vriendin 1 nu twijfelend: ‘Vind je ook dat ik een dikke kont heb in deze broek?’ Vriendin 2: ‘Ja dat dan weer wel, maar het is minder erg dan wanneer je een lagere spijkerbroek aanhebt.’ Vriendin 1: ‘Oké dan neem ik deze broek.’

Shirtje
Blijkbaar moest er daarna ook een bijpassend shirtje voor bij de nieuwe spijkerbroek worden gevonden: Vriendin 1: ‘Dit shirtje vind ik echt superleuk en jij?’ Vriendin 2 op rustige toon: ‘Dat shirtje zit wel strak. Weet je dat jouw bovenlijf echt niet in verhouding staat tot je onderlijf? Je bovenlijf is veel korter en dikker dan je onderlijf.’ Vriendin 1 verontrust: ‘Dus je vindt dat ik dit shirtje beter niet kan kopen? ‘ Vriendin 2: ‘Nee joh, dat zeg ik toch niet. Doordat het shirtje strak zit, zie je alles zitten, maar verder staat het je prima hoor.’ Vriendin 1 opgelucht: ‘Gelukkig, dan neem ik dit shirtje ook mee.’

Dikke kont
Ik schud mijn hoofd en concentreer mijzelf op het passen van de tweede trui en kijk in de passpiegel. Voor zover ik dat zelf kan beoordelen staan mijn boven en onderlijf gelukkig wel tot elkaar in verhouding. Zelfs in deze tl verlichting. Ik draai mijzelf om en concludeer dat ik thank god geen dikke kont heb in combi met deze trui. Een hele opluchting. Blij loop ik met beide gepaste truien doelmatig naar de kassa. Ik shop bij voorkeur alleen. Wel zo makkelijk.