Travel

Betoverend Vietnam

‘Gas geven en hard toeteren, wanneer je een kruising nadert,’ is de enige verkeersregel in Vietnam. Met een paar duizend scooters en brommers is dat omschakelen wanneer we in Hanoi aankomen.
De jetlag is snel verdwenen wanneer we ons onderdompelen in deze bruisende stad. Het leven speelt zich voornamelijk buiten, in de smalle straatjes af. Vanaf één van de vele rooftopbars overzien we de drukte en bespreken we wat we tijdens deze reis allemaal willen zien en doen. 

Tempel van de Literatuur
De oudste universiteit van Vietnam, ook wel de Tempel van de Literatuur genoemd, is gebouwd om de Chinese filosoof Confucius te eren. De tempel bestaat uit tuinen, oude bomen en altaren. Op de binnenplaats is het door de regenval op deze dag nagenoeg uitgestorven. Tussen de regendruppels en het gefluit van de vogels door probeer ik de rust vast te leggen met mijn camera. Mijn reisgenote wordt aangesproken door een Vietnamees jongetje. Hij is negen jaar oud en wil graag meer Engelse woorden leren, zegt hij in vloeiend Engels. Mijn reisgenote vertelt hem een aantal nieuwe woordjes en haar enthousiaste leerling slaat deze razendsnel op.

Ha Long Bay
‘De baai van de dalende draak,’ oftewel Ha Long Bay is één van de mooiste natuurgebieden welke ik tot nu toe heb gezien. Vanaf het voordek van onze boot geniet ik van de schitterende baaien en de uit zee oprijzende krijtrotsen. Ontelbaar veel kleine eilandjes, bergen en de verschillende kleuren van het water bezorgen Ha Long Bay in 1994 een plaats op de UNESCO lijst van wereldnatuurgebieden. Onderweg bezoeken we grotten en s’ ochtends vroeg maken we een klim om van het spectaculaire uitzicht over de baai te genieten. 

Ha Long Bay

Kleurrijk
Tijdens één van de fietstochten door de rijstvelden van Vietnam stoppen we in een klein dorpje. Een oude vrouw blijft staan voor een praatje, wanneer we haar complimenteren over haar kleurrijke kleding. Als ze lacht zien we dat ze bijna geen tanden meer heeft. Ze is dan ook al 84 jaar zegt ze niet zonder trots. Op haar laarzen (een groene en een blauwe) gaat ze dagelijks op zoek naar (zwerf) plastic. Daar krijgt ze namelijk geld voor. Ze wijst op de grote, rieten mand op haar rug. Op de lokale markt worden fruit, vis en vlees verhandeld. Mijn UNESCO hart gaat sneller kloppen wanneer we de Phong Nha grotten bezoeken. De verwondering is groot wanneer blijkt dat in dit grottenstelsel nog niet alle grotten zijn ontdekt. Door de lichtval blijkt het lastig om foto’s te maken, maar dit beeld blijft op mijn netvlies staan. Deze grotten die ooit door de Vietcong werden gebruikt als wapendepot zijn een bijzondere creatie van Moeder Natuur.

Hoi An
Het betreden van het voormalige vissersdorp Hoi An is volledig op eigen risico. De kans is groot dat je na een bezoek aan dit 17e -eeuwse stadje verliefd bent op de kleurrijke, smalle straatjes met de oude koopmanshuizen en winkels waar ze van alles en nog wat verkopen.
De sfeervolle lampionnen verlichten de straten wanneer het langzaamaan donker wordt. Bij een typisch Vietnamees restaurant eten we scampi’s met rijst, ongegeneerd mensen kijkend. Ook daar is Hoi An zeer geschikt voor. De volgende dag word ik zelf uitgebreid bekeken tijdens een bezoek aan de Verboden Stad. Zittend op mijn knieën probeer ik één van de kleurrijke paleizen uit de Nguyen dynastie in zijn geheel op de foto te krijgen. Wanneer ik omdraai kijk ik recht in de fotocamera’s van een groepje lachende Chinezen. Rood haar en (spier)witte benen blijken een schoonheidsideaal. Geheel in stijl met deze keizerrijke omgeving ga ik dan ook braaf, een keer of vijftien, op de foto.

Betoverend
De Lamenda Lounge in Ho Chi Minh City is een café op de hoek van een verkeersplein, midden in de levendige stad. Genietend van onze laatste lunch in Vietnam overdenken we alles wat we tijdens deze reis gezien en gedaan hebben. De bijzondere mensen die we hebben ontmoet. Het indrukwekkende oorlogsverleden. Het zevende -eeuwse tempelcomplex van My Son, de hoofdstad van de Cham beschaving. De Cu Chi tunnels en het bezoek aan de Mekong Delta. Maar vooral de prachtige natuur, de kleurrijke bevolking en de Vietnamese keuken. Ik geloof niet in sprookjes, maar Vietnam is betoverend mooi. Een sprookje dat is uitgekomen. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.